قصاب مطبوعات رفت

از رفتن قاتل اگر نمي‌شود خوش‌حالي كرد مي‌توان دست‌كم به ياد مقتولان بود. از قامت اين مرد بايد مجسمه‌اي ساخت و در جايي از شهر نصب كرد و نام آن را قصاب مطبوعات گذاشت. تا هميشه و همه يادشان باشد كه چه سريع و ساده بر دهان‌ها مهر زدند و قلم‌ها را شكستند.

اميد است تاريخ تقبيح شايسته‌اي از اين مرد و مرداني از اين دست كند چنان كه هنوز هم در تاريخ آمريكا مك‌كارتي و مك‌كارتيسم ننگي ماندگار و نقطه‌اي سياه است. با اين تفاوت كه اگر در آن‌جا يكي چنين بود، اين‌جا اكثر زمام‌داران چنين اند، اگر نگوييم همه.

قصاب اگر رفت اما قصابي همچنان باز است. نه خط و مشي آن مقامات عالي‌رتبه عوض شده و نه عقلانيت به سيستم مديريت كشور بازگشته، اما جاي خوش‌حالي‌ست به هر حال، يكي از خيل آن‌ها كم.