تعدادي از درختان هزارساله به بهانه​ي مبارزه با خرافه​پرستي از سوي اداره​ي اوقاف و امور خيريه قطع شدند. اين موجودات بي​آزار که اين همه سال در برابر دست ناملايم روزگار دوام آورده​اند، به سادگي و بر اساس يک تصميم اداري، با نظر يک مدير و کارمندانش از بين رفتند.

 

هيچ​کس از جامعه نظر نخواست و نپرسيد آيا با طبيعت باجان و البته بي​زبان، اين کار رواست. طالبان هم به نام مبارزه با بت​پرستي مجسمه​هاي بودا را که ارزش معنوي و فرهنگي براي نوع بشر داشت، نابود کرد.

 

جالب است که ظاهرا قرار است از چوب اين درختان براي چند امامزاده ضريح ساخته شود. تا خرافه​پرستي ديگرنباشد. دخيل به درخت بستن عيب است و عار، اما پناه بردن به مردگان هزارساله و قبرهاشان ثواب مکرر است. ظاهرا خرافه بايد هزار و چهارصد عمر داشته باشد تا مجاز باشد.

 

تصورش را کنيد درختي را که هزار سال زنده بوده و زندگي کرده و حالا چنين نامردانه با تبر حماقت به زمين افتاده است. براي طبيعت بايد عزادار بود. طبيعتي که هر روز کشته​ي خودخواهي ماست.